عيد قربان برهمه مسلمين جهان مبارک باد.
دهمين روز از ماه قمري ذيحجه براي مسلمانان سراسر جهان مصادف است با عيد قربان که به ياد ابراهيمِ پيامبر و فرزندش اسماعيل جشن گرفته ميشود.
مسلمانان در اين عيد با پوشيدن بهترين پوشاک خود، پس از انجام عبادات، به ديد و بازديد و جشن و سرور ميپردازند. از جمله آيين اين عيد، قرباني کردن توسط زائران خانه خدا در مراسم حج واجب است.
علاوه بر اين، بسياري از مسلمانان در سراسر جهان در اين روز، گوسفند، گاو يا شتري را قرباني کرده و گوشت آن را بين همسايگان و مستمندان تقسيم ميکنند.
عيد قربان که پس از وقوف در عرفات (مرحله شناخت) و مشعر (محل آگاهي و شعور) و منا (سرزمين آرزوها، رسيدن به عشق) فرا ميرسد، عيد رهايي از تعلقات است. رهايي از هر آنچه غيرخدايي است. در اين روز حج گزار، اسماعيل وجودش را، يعني هر آنچه بدان دلبستگي دنيوي پيدا کرده قرباني ميکند تا سبکبال شود.
عيد قربان عيد پاکترين عيدها است، عيد سرسپردگي و بندگي است. عيد برآمدن انساني نو از خاکسترهاي خويشتن خويش است.
عيد قربان عيد نزديک شدن دلهايي است که به قرب الهي رسيده اند. عيد قربان عيد بر آمدن روزي نو و انساني نو است.
اکنون در منايي، ابراهيمي و اسماعيلت را به قربانگاه آوردهاي، اسماعيل تو کيست؟ چيست؟ مقامت؟ آبرويت؟ موقعيتت، شغلت؟ پولت؟ خانهات؟ املاکت؟ ... ؟
اين را تو خود ميداني، تو خود آن را، او را – هر چه هست و هر که هست – بايد به منا آوري و براي قرباني، انتخاب کني، من فقط مي توانم نشانيهايش را به تو بدهم:
آنچه تو را، در راه ايمان ضعيف ميکند، آنچه تو را در رفتن، به ماندن ميخواند، آنچه تو را، در راه مسئوليت به ترديد ميافکند، آنچه تو را به خود بسته است و نگه داشته است، آنچه دلبستگياش نميگذارد تا پيام را بشنوي، تا حقيقت را اعتراف کني، آنچه ترا به فرار ميخواند آنچه ترا به توجيه و تاويلهاي مصلحت جويانه ميکشاند، و عشق به او، کور و کرت ميکند ابراهيمي و ضعف اسماعيليات، ترا بازيچه ابليس ميسازد. در قله بلند شرفي و سراپا فخر و فضيلت، در زندگيات تنها يک چيز هست که براي بدست آوردنش، از بلندي فرود ميآيي، براي از دست ندادنش، همه دستاوردهاي ابراهيم وارت را از دست ميدهي، او اسماعيل توست، اسماعيل تو ممکن است يک شخص باشد، يا يک شيء، يا يک حالت، يک وضع، و حتي، يک نقطه ضعف!
روز عيد قربان، روز شادي مسلمانان. روز قبولي در جشن بندگي خداوند. اي مسلمان حجگزار و اي کسي که در شکوهمندترين آيين ديني از زخارف دنيا دور شدي و به او نزديکتر.
ايام حج را نشانهاي از پاکيزگي، رهايي، آزادگي، آگاهي و معنويت بدان. بدان که زمين سراسر حجي است که تو در آني و بايد با سادگي، وقوف در جهان درون و بيرون و قرباني کردن همه آرزوهاي پوچ دنيوي، خود را براي سفر بزرگ آماده کني. انسان مسافر چند روزه کاروان زندگي است.
سلام بر ابراهيم، سلام بر محمد و سلام بر همه بندگان صالح خداوند.
